Kees- Jan de Jager, Staatssecretaris Financiën, lanceerde een geweldig proefballonnetje deze week. Gedifferentieerde hypotheekmogelijkheden naar persoonlijke omstandigheden. Briljant! Geweldig! Hoe verzin je het. Ik hoor wel eens dat wij meer telefoontjes krijgen omdat er minder werk is, waardoor onze collega’s eerder de tijd hebben om te bellen. Zo hebben demissionaire staatssecretarissen waarschijnlijk ook niets te doen en gaan ze dit soort zaken bedenken. De dag moet toch vol…

Keuzes

Onze Kees Jan, Egghead voor intimi, bedenkt dat gezinnen, kinderen, duur zijn. Dus mogen gezinnen minder lenen dan alleenstaanden. Ja, natuurlijk, dat we daar niet eerder op gekomen zijn! En het gezin als hoeksteen van de samenleving moet natuurlijk tegen de grote boze buitenwereld worden beschermd. Want eenmaal pappa of mamma dan kan natuurlijk niet meer zelfstandig worden gedacht. Vrijgezel? Leef en leen er maar op los, koop een mooi huis, live life tot the edge. Maar zodra de huwelijkse daad effectief is geconsumeerd...

Consequent

Maar, dan moet KJ ook consequent zijn. Zeilliefhebber? Te duur, geen hoge hypotheek! Oldtimerhobbyist? Nee hoor, kost te veel, laag hypotheekje! Nog erger, een maîtresse? Ai, da’s helemaal onbetaalbaar, plus risico van echtscheiding, helemaal geen recht op hypotheek. Nederland wordt, als het aan KJ ligt, het eerste land waarbij bij de NHG aanvraag gelijk de Predictor test moet worden meegestuurd. En wat te doen bij het kinderloos verkrijgen van een hypotheek? Wipverbod? Knipplicht voor de heren? Afstaan na de geboorte?

Bemoeienis

Ik weet het niet, maar zelfs het maximeren tot 112% is iets waarvan ik niet weet of we dat nu wel moeten willen. Moet de overheid zich bemoeien met het financieel risico management van haar burgers? Na negen jaar aan de overkant van de oceaan te hebben gewerkt en te hebben vertoefd, heb ik toch wel een beetje overgehouden dat een terugtredende overheid wenselijk is. Dat het in de VS mis is gegaan is helder. Maar of we dit soort overheidbemoeienis moeten toejuichen?